diyalektik

tez : görmek , inanmaktır.

antitez : görmek , iki gözden daha fazlasını ister.

Görmek eylemi bu kozmosa bizden başka atılmış her mahlukatın da sahip olduğu gibi basit bir yetenekse , bu çöplüğün yegane kralı olarak kendimizi gören biz insanlık niye gördüğümüz her şeye inanma ihtiyacını hissederiz ? Yok mudur bizim düşüncelerimiz ? Düşünemez miyiz , sorgulayamaz mıyız , gerektiğinde karşımızdakine karşı koyamaz mıyız , gerçeği görmek için duvarın son tuğlasının ardından diğer tarafa bakamaz mıyız ? Kulagımıza tanıdık bir ses , diğer tarafta çimenin daha yeşil oldugunu fısıldayana dek boynumuzu yukarı kaldırmaya , bakıp da görmeye cürret edemez miyiz ?

Oluklarından göz yaşları akıtan bu kuyuların karanlık dibi daha ne kadar görüşü engellemeye devam edebilir ?

Sisler içinde bir sus bulutu sözleri kesmeye daha ne kadar dayanabilir ?

Ben artık dayanamıyorum , hala agzım sımsıkı kapalı bir şekilde.