Sus pus.

'' .... yapamadım. Koştum tütüncüye , kalem , kağıt aldım. Oturdum. Ada'nın tenha yollarında gezerken canım sıkılırsa küçük değnekler yontmak için cebimde taşıdığım çakımı çıkarttım. Kalemi yonttuktan sonra öptüm. Yazmasam deli olucaktım. ''

Seni hatırlamak , kendime yakın hissetmek istedim. Seninle aynı şeyleri hissetmiş olmayı diledim. O yüzden belki de senin benim gibi küstüğün , kaçıp gittiğin o diğer Ada ' nın sokakları hala tenha şimdilerde. Ne gelen var ne de giden , esen rüzgardan başka.

Yıllar geçti üstünden hal hatır sormadan . Rüzgar ne yaprakları döktü dallarından , yağmur ne toprakları yarattı tekrardan çamurdan. Ama hala birileri çakısıyla oymadan , hatta kaleme ihtiyaç duymadan yazsa bile , o birileri aynı cümleyi yıllar sonra tekrar söyleyebiliyor , deli olmanın eşiğinden dönüyor.

Yazmasam deli olucaktım Sait Amca.